Nelson & The Abel Tasman (deel 1)

Nelson is een van de zonnigste steden in Nieuw Zeeland en gelukkig maar want op nog geen uur rijden vind je het nationale park The Abel Tasman terug. Dit is een zeer populair park voor dagtrippers die komen zonnen op één van de mooie stranden

Voorbeeld van een mooi strand
Voorbeeld van een mooi strand

of komen wandelen in dit mooie park.

Eén van de vele wandelpaden
Eén van de vele wandelpaden

Het is echter ook één van de populairste Great Walks. Een Great Walk is een meerdaagse wandeling waarbij je overnacht in een tent op de kampeerplaats of in een hut slaapt. In de Abel Tasman neemt de wandeling 5 dagen in beslag en dit slechts in 1 richting.

Ik had dit graag gedaan, maar eenmaal in Nelson besefte ik dat mij dan een logistieke uitdaging te wachten stond: 5 dagen wandelen = 5 * 3 maaltijden, een draagbaar kookfornuis, een gaskan voor het fornuis, mijn kledij en toiletgerief en minimum 3 liter water. Als je dan bedenkt dat ik nog geen 2 weken geleden stijve benen had van de wandeling op Rangitoto Island zag ik het eerlijk gezegd niet zitten om 5 dagen met 15 tot 20 kilo op mijn rug rond te lopen. En gezien ik het ook niet zag zitten om 2000 EUR neer te tellen om deze wandeling als deel van een tour te doen (waarbij mijn bagage vervoerd zou worden), heb ik maar voor de tussenweg gekozen.

Via mijn hostel in Nelson heb ik twee dagtrips geboekt: eentje met de Sea Kayaking Company en één met Aquataxi.

Mijn dagtrip met de SKC begon uiteraard met een halve dag kajakken op de zee. Dit was mijn eerste keer in een kajak, maar gelukkig waren we met een oneven nummer en werd ik ingedeeld bij onze gids. Ik had ook het geluk dat het een windstille dag was waardoor we geen hevige golven hadden. Hierdoor konden we droog blijven, een goed tempo maken en zelfs met elkaar racen 😀

Op deze kajaktrip zijn we langsgegaan bij Adèle island (niets te maken met de wereldberoemde zangeres, maar alles met de vrouw van de ontdekker van het eiland en hoe ze er naakt uitzag. Blijkbaar deed de vorm van het eiland hem daaraan denken … Niemand uit onze groep kon daar een naakte dame inzien, dus ik denk dat het gewoon tijd was voor de naamgever om naar huis te gaan en zijn vrouw te gaan bezoeken 😉 ).

Maar Adèle Island is vooral gekend als een reservaat voor vogels. En dat hoor je ook, zelfs op de zee en op afstand van het eiland hoor je het vogelgefluit. Dit is wat de Kiwi’s in heel Nieuw Zeeland willen horen, maar dat zal nog eventjes duren denk ik (ik heb dit kort aangestipt in “Een ochtend in de bomen”). Het eiland is ook gekend als de secondaire kolonie van zeehonden in het park en dit is eigenlijk het leukste aan deze kajaktrip: dat je zo dicht bij de dieren kunt komen (geen motor die ze afschrikt of de luide stemmen van een bende toeristen).

blog f blog o

Na deze korte visite zijn we naar een nabijgelegen strand gevaren om er onze theepauze te houden (Nieuw Zeeland heeft heerlijk gebak btw) en daarna zijn we naar Watering Cove gekajakt, onze finish.

blog e

Natuurlijk was mijn dag in de Abel Tasman daarmee nog niet voorbij. We moesten ook nog terugwandelen naar de ingang van het park waar we terug zouden opgehaald worden voor onze transfer naar Nelson. Van Watering Cove tot de ingang was het ongeveer 12 km wandelen, wat volgens de map ongeveer 3,5 uur zou duren. Ik had eerst gedacht om in deze baai te lunchen, maar onze gids vertelde ons dat er een leuk strand was op nog geen half uurtje wandelen. Het nam mij en nog 2 andere meisjes bijna 1,5 uur … Ik had op dat moment moeten realiseren dat toen hij zei dat onze oppikplaats slechts 400 meter van de ingang/uitgang was, hij dit ook royaal aan het onderschatten was: het was minstens een kilometer. Hoe dan ook veel mooie panorama’s gezien en leuk gebabbeld met de Zweedse meisjes van de tour. Jammer genoeg hebben we halverwege de wandeling afscheid moeten nemen want zij logeerden in een andere stad waardoor ze een uur eerder bij de uitgang moesten zijn en gezien ik geen zin had om een cursus snelwandelen mee te volgen, heb ik ze laten gaan. Gelukkig maar anders had ik nooit de tijd gehad om deze mooie foto’s te trekken:

blog u blog y blog s blog j blog l blog m blog h

’s Avonds ben ik dan samen met een kamergenote gaan eten in de pub die het gebouw met ons hostel deelt. We hadden na onze lange dag (zij heeft een andere Abel Tasman dagtrip gedaan) allebei geen zin om nog ons eigen potje te koken. Als extraatje bij ons diner hadden we ook nog eens mooie livemuziek  🙂

Dit was een leuke afsluiter van mijn dag en mijn eerste ervaring met een nationaal park in Nieuw Zeeland.

En gezien de lengte van deze post, zal ik de tweede dag pas volgende week publiceren. Tot dan 😀

Advertisements

5 thoughts on “Nelson & The Abel Tasman (deel 1)”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s